Voorkomen is beter dan genezen

De Nederlandse student Boyan Slat heeft met zijn Ocean Clean-Up project zijn eigen stoutmoedigste dromen al lang overtroffen: hij oogstte wereldwijde media-aandacht en verzamelde in vier jaar al een slordige 35 miljoen euro aan sponsorgeld.

Voor de zeldzamen die er nog niet over gehoord hebben: de bedoeling is om via een soort schepnet (met mijn excuses voor de weinig professionele term) de massa plastic, die zich op bepaalde plaatsen in de oceanen verzamelt, te vangen en te verwijderen.

Nu is elke actie die leidt tot een schoner milieu toe te juichen, maar vanuit kwaliteitsoogpunt zijn er toch wel een aantal bemerkingen te plaatsen bij dit project.

Mazen van het net

Zo ontbreekt de P van preventie: het is overduidelijk een corrigerende actie. Het objectief is om in een periode van vijf jaar vijftig procent van het aanwezige plastic te verwijderen. Dat er ondertussen voortdurend nieuw plastic in de oceanen terechtkomt, is op zijn zachtst gezegd vervelend.

Bovendien zijn de mazen van het schepnet iets te groot om een belangrijk deel van de vervuiling aan te pakken: microplastics.

Hierbij trouwens een waarschuwing voor de mossel(vr)eters onder u: een recente studie aan de UGent heeft aangetoond dat we, alleen door het eten van mosselen, ongeveer 11.000 deeltjes plastic tot ons nemen per jaar.

Daarnaast is er nog altijd twijfel over de technische haalbaarheid en het gevaar op neveneffecten, zoals het verstrikt raken van dieren in de netten.

Een aanpak die volledig preventief is, zal natuurlijk nooit volledig effectief zijn en dus is correctie altijd nodig en ik wens dit project uiteraard alle succes toe. Nu nog minder plastic gebruiken en in de natuur lozen en misschien komt het nog goed.

Correctie en extra controle

Maar het valt me op hoe vaak we ook in bedrijven naar correctie (en extra controle) grijpen, terwijl we al veel langer weten dat voorkomen beter is dan genezen. Het probleem met preventie is dat ze redelijk onopgemerkt blijft en nooit kan bewezen worden via een kosten-batenanalyse. Een probleem oplossen levert nog altijd veel meer prestige en aandacht op dan een probleem - dat zich daardoor nooit zal stellen - te voorkomen.  

"Maatschappelijk zit preventie ook niet in de bovenste schuif."

Maatschappelijk zit preventie ook niet in de bovenste schuif. Dat gouverner prévoir is, zie je maar zelden. Aan de andere kant hebben zowat alle regeringen ter wereld maar één doelstelling: jobs. Misschien zijn ze beter bezig dan je op het eerste gezicht zou denken.

President Trump verkoopt voor 100 miljard wapens aan Saudi-Arabië en wijst meteen op de daaraan verbonden jobs. Onze politici zijn vreedzamer maar minstens even effectief.

Onontwarbaar kluwen

Neem nu ons belastingsysteem: een kluwen waar geen kat haar jongen in terugvindt en dat bij elke federale ministerraad nog net iets complexer gemaakt wordt. Een prestatie op zich, maar met overduidelijk en aantoonbaar succes.

De hogescholen en universiteiten slagen er niet meer in om snel genoeg fiscalisten en boekhouders te vormen om aan de vraag te voldoen. Iemand moet dat kluwen toch ontwarren? Studenten worden nu al in hun voorlaatste jaar aangeschreven door bedrijven. Werk verzekerd, opdracht volbracht.

Boskaart

In Vlaanderen passen ze een andere, maar even succesvolle, tactiek toe: we doen alles twee keer. We maken eerst een boskaart vol fouten, kondigen dat ook op voorhand aan, lanceren ze en trekken ze vervolgens uiteraard weer in want ze zit vol fouten.

Hadden we dat niet aangekondigd? We noemen dat dan "de redelijkheid terugbrengen in het dossier" waarna we het hele proces overdoen: jobs, jobs, jobs. Kwatongen die dit slecht bestuur noemen, hebben helemaal niets begrepen van de diepere doelstelling. Allemaal afgunst.

"Trouwens, al die aandacht voor bossen: waar is dat nu goed voor?"

Trouwens, al die aandacht voor bossen: waar is dat nu goed voor? Het kan dan wel zijn dat bedrijven overal ter wereld duurzaamheid zien als een competitief voordeel en dat bedrijfsleiders hun politieke leiders zelfs aanmanen tot een meer ambitieus milieubeleid, maar moeten wij daaraan meedoen?

Grillen van moeder natuur

Nee, deze kleine dappere regio blijft – Asterix en Obelix-gewijs - moedig standhouden tegen die halfzachte nieuwlichterij. Het idee alleen al dat we in ons economisch beleid rekening zouden houden met een onbetrouwbare bitch vol grillen als moeder natuur; zo gek moet het hier niet worden.

Voka Limburg en Confederatie Bouw, de vertegenwoordigers van het enige echte ambitieuze ondernemerschap, zullen voorop gaan in de strijd. Deze regio moet behoed worden voor mensen die belang hechten aan de open ruimte. Alsof open ruimte al ooit een job heeft gecreëerd. Bomen zijn er om geveld te worden, open ruimtes om gevuld te worden. Dat is vooruitgang, dat is werken aan de toekomst.

Dat heeft meteen ook het voordeel van de duidelijkheid: met dat soort denkbeelden hebben we geen buitenlandse concurrenten meer nodig, we sterven vanzelf wel uit.

Volgende keer: de letter Q

Foto beschikbaar via Creative Commons by Oregon State University

Delen via

Verwante artikelen

China bedreigt "Made in Germany"

Welke impact zal het Chinese "Made in China 2025" hebben op de Duitse economie? In Duitsland volgen ze met argusogen de nieuwe Chinese strategie die focust op innovatie, kwaliteit en duurzaamheid.

Terug naar school met de ISO 21001

Zet jij jouw kinderen binnenkort af aan de poorten van een school die de ISO 21001 gebruikt? Wel als het van de Internationale Organisatie voor Standaardisatie  (ISO) afhangt, die aan een managementnorm voor het onderwijs sleutelt.

Nieuw dossier focust op Chinese kwaliteitsrevolutie

China rijdt stilaan de achterstand met het westen dicht op vlak van kwaliteit. Dat betekent onvermijdelijk meer, nieuwe en betere concurrentie uit China.

Reactie

Plaats ook op: